The content of this page is intended for healthcare professionals only.

Are you a professional?

You are now visiting Wellspect global website. To view the North American website please click here click here

X

Retentie

Retentie kan nagenoeg worden beschouwd als het tegenovergestelde van incontinentie. Bij retentie is er sprake van het niet (volledig) legen van de blaas of problemen met het legen van de blaas in het algemeen. Het onvermogen om de blaas (volledig) te legen kan allerlei oorzaken hebben, die in het algemeen worden opgesplitst in de categorieën acute urineretentie en chronische urineretentie.

Het verhaal van Mark

Marks beroep zorgde ervoor dat hij niet naar de wc kon als dat nodig was en als gevolg daarvan kreeg hij last van druppelen en retentie. Hier praat hij over hoe angst en schaamte die dat veroorzaakten bij sociale aangelegenheden door zelfkatheterisatie weg werden genomen.

Acute urineretentie

Het plotselinge onvermogen om te plassen is meestal symptomatisch voor een andere aandoening die behandeld moet worden. Het kan worden veroorzaakt door obstakels in de blaas of plasbuis (de buis die urine vanuit de blaas uit het lichaam leidt), door een verstoring van zintuiglijke informatie in het zenuwstelsel (beschadiging van bijvoorbeeld het ruggenmerg of zenuwen) of door zwelling van de blaas (bijvoorbeeld door het plassen lang uit te stellen). Behalve van een duidelijk en plotseling onvermogen om de blaas te legen hebben mensen die lijden aan acute urineretentie vaak een opgezette buik. 

Complicaties van onbehandelde urineretentie zijn onder meer beschadiging van de blaas en chronisch nierfalen. Behandeling bestaat uit het legen van de blaas door middel van CIC, in combinatie met behandeling van de onderliggende oorzaak.

Chronische urinereretentie

Chronische urineretentie wordt, net als acute retentie, meestal veroorzaakt door een andere aandoening, waarvoor behandeling nodig is. Het kan komen door een obstakel bij de uitgang, door een zwakke blaasspier of door een neurologisch probleem of kan bijvoorbeeld een bijwerking van een geneesmiddel zijn. Symptomen kunnen verwarrend zijn: wellicht bent u wel in staat om te plassen, maar heeft u moeite om een stroom op gang te brengen of om uw blaas volledig te legen. U gaat mogelijk vaak plassen of u voelt dringende aandrang om te plassen, maar als u dan naar het toilet gaat, wil het niet goed lukken. Het is ook mogelijk dat u na het plassen nog steeds het gevoel heeft dat u naar het toilet moet. Tussen toiletbezoeken door verliest u tegelijkertijd mogelijk ook druppels urine, ten gevolge van een overvolle blaas (overloopincontinentie). 

Vanwege deze verwarrende symptomen wordt bij chronische retentie vaak een diagnose van overactieve blaas of urge-incontinentie gesteld. Dit is een ernstige zaak, aangezien de behandeling voor overactiviteit er in feite uit bestaat 'de blaas te kalmeren' door middel van geneesmiddelen, waardoor de retentie uiteraard juist wordt versterkt. Uw zorgverlener kan een echo maken of de hoeveelheid resterende urine na katheterisatie meten om zich ervan te verzekeren dat er geen sprake is van retentie. Complicaties van onbehandelde chronische retentie zijn onder meer urineweginfecties, beschadiging van de blaas, incontinentie en chronisch nierfalen. Behandeling is vergelijkbaar met die van acute retentie, waarbij de onderliggende oorzaak wordt behandeld en de blaas meestal wordt geleegd door middel van zelfkatherisatie.

Vraag: Hoe is het mogelijk dat ik incontinent ben terwijl ik juist last heb van retentie?

Incontinentie en retentie zijn totaal tegengestelde problemen: simpel gezegd is het bij incontinentie moeilijk om urine vast te houden, terwijl het bij retentie juist moeilijk is om urine uit te scheiden. Maar als u last heeft van retentie, kunt u uw blaas mogelijk niet volledig legen. Uw lichaam blijft meer urine produceren dan u tijdens ieder toiletbezoek uitscheidt. Uiteindelijk zal de accumulatie van urine in de blaas de capaciteit van de blaas overschrijden, met als gevolg urineverlies, wat doorgaans met incontinentie wordt geassocieerd. Ook kan er sprake zijn van potentieel gevaarlijke terugstroming van urine naar de nieren of beschadiging van de blaasspier door overrekking. 

Of urineverlies nu het gevolg is van retentie of van incontinentie, het kan altijd snel en gemakkelijk worden verholpen door middel van zelfkatheterisatie. Zelfkatheterisatie met LoFric helpt u ervoor te zorgen dat uw blaas volledig wordt geleegd, waarmee een overvolle blaas wordt voorkomen, evenals het urineverlies en de gezondheidsproblemen die daardoor veroorzaakt kunnen worden.

Deel