The content of this page is intended for healthcare professionals only.

Are you a professional?

You are now visiting Wellspect global website. To view the North American website please click here click here

X

Incontinentie

Bij incontinentie ondervindt u onvrijwillig urineverlies ten gevolge van een gebrekkige controle over de blaas. Mensen aarzelen vaak om hulp te zoeken omdat ze het gênant vinden, waardoor het probleem soms onbehandeld blijft. Dit is bijzonder jammer, aangezien de onderliggende oorzaak vaak goed te behandelen is en de behandeling de kwaliteit van leven aanzienlijk kan verbeteren. De symptomen en ernst van incontinentie variëren van incidenteel urineverlies bij het hoesten of niezen tot een aandrang om te plassen die zo plotseling en sterk is dat u niet op tijd op het toilet kunt komen. Er zijn verschillende soorten incontinentie. De meest voorkomende soorten zijn stress-, urge- en overloopincontinentie.

Het verhaal van Susan

Susan kreeg last van incontinentie na de bevalling van een doodgeboren kind. Een latere kankerdiagnose maakte haar plasproblemen nog erger. Ze vertelt hoe zelfkatheterisatie haar dagelijkse leven heeft veranderd.

Stressincontinentie

Hierbij is er sprake van urineverlies wanneer er druk op de blaas wordt uitgeoefend tijdens hoesten, niezen, lachen, sporten of tillen. Stressincontinentie treedt op wanneer de sluitspier en/of de bekkenbodem van de blaas verzwakt is. Bij vrouwen kan dit te wijten zijn aan lichamelijke veranderingen ten gevolge van zwangerschap, baren en menopauze. Bij mannen kan verwijdering van de prostaat tot deze vorm van incontinentie leiden. Behandeling is afhankelijk van de ernst van uw symptomen en varieert van gedragsaanpassingen en fysiotherapie tot het voorschrijven van medicijnen en operaties.

Urge-incontinentie

Hierbij is sprake van een plotselinge, intense aandrang tot plassen, gevolgd door onvrijwillig urineverlies. Uw blaasspier trekt samen en geeft u mogelijk slechts enkele seconden tot maximaal een minuut de tijd om een toilet te bereiken. Bij urge-incontinentie moet u mogelijk heel vaak plassen, ook 's nachts. Urge-incontinentie kan worden veroorzaakt door urineweginfecties, blaasirritaties (door medicijnen, voedsel, enzovoort), urineretentie, darmproblemen, de ziekte van Parkinson, de ziekte van Alzheimer, een beroerte, letsel of schade aan het zenuwstelsel ten gevolge van multiple sclerose. Als er geen oorzaak bekend is, wordt urge-incontinentie ook wel een overactieve blaas genoemd. Behandeling is afhankelijk van de ernst van uw symptomen en varieert van gedragsaanpassingen en fysiotherapie tot het voorschrijven van medicijnen, katheterisatie en operaties. Het meest effectief is een combinatie van verschillende behandelingen.

Overloopincontinentie

Als u vaak of continu urine verliest, heeft u mogelijk last van overloopincontinentie, wat betekent dat u niet in staat bent uw blaas te legen. Soms voelt het dan alsof u uw blaas nooit volledig leegt. Als u probeert te plassen, komt er mogelijk slechts een klein straaltje urine. Deze soort incontinentie kan voorkomen bij mensen met een beschadigde blaas, geblokkeerde plasbuis of zenuwbeschadiging ten gevolge van diabetes en bij mannen met prostaatproblemen. Behandeling is afhankelijk van de ernst van uw symptomen en varieert van katheterisatie, gedragsaanpassing en fysiotherapie tot het voorschrijven van medicijnen en operaties. Het meest effectief is een combinatie van verschillende behandelingen.

Gecombineerde incontinentie

Als u symptomen van meer dan één soort incontinentie ondervindt, bijvoorbeeld van stressincontinentie en urge-incontinentie, dan is er sprake van gecombineerde incontinentie.

Andere, minder vaak voorkomende soorten incontinentie zijn:

  • Functionele incontinentie. Ouderen of mensen met een handicap kunnen last krijgen van incontinentie omdat ze vanwege een lichamelijke of geestelijke beperking simpelweg niet op tijd het toilet bereiken. Iemand met ernstige artritis kan zijn of haar broek bijvoorbeeld misschien niet snel genoeg open krijgen.
  • Totale incontinentie. Deze term wordt soms gebruikt ter beschrijving van doorlopend urineverlies, overdag en 's nachts, of het periodiek ongecontroleerd verliezen van grote hoeveelheden urine. In dergelijke gevallen heeft de blaas geen opslagcapaciteit. Sommige mensen lijden aan deze vorm van incontinentie omdat zij zijn geboren met een anatomische afwijking. Het kan ook worden veroorzaakt door letsel aan het ruggenmerg of het urinewegstelsel of door een abnormale opening (fistel) tussen de blaas en een aangrenzend orgaan, zoals de vagina. Behandeling is afhankelijk van de ernst van uw symptomen en varieert van katheterisatie, gedragsaanpassing en fysiotherapie tot het voorschrijven van medicijnen en operaties. Vaak wordt een combinatie van verschillende behandelingen toegepast.
Deel